Vragen over inter­na­ti­onale geor­ga­ni­seerde misdaad in de illegale visserij


Vraag met verzoek om schriftelijk antwoord E-009974/2015 aan de Commissie
Artikel 130 van het Reglement
Anja Hazekamp (GUE/NGL)

Het rapport "The Illegal Fishing and Organized Crime Nexus" [1] toont connecties aan tussen IOO-visserij en internationale georganiseerde misdaad. Het blijkt dat IOO-visserij vaak in verband wordt gebracht met onder meer corruptie, belastingontduiking, drugs- en mensenhandel, ernstige intimidatie en geweld. IOO-visserij wordt bevorderd door het ontbreken van deugdelijke nationale en internationale regelgeving, gebrekkige monitoring en perverse subsidies. Het rapport stelt tevens dat in Europa de boetes op illegale visserij ineffectief laag zijn.

1) In hoeverre deelt de Commissie de conclusie van het rapport dat IOO-visserij veelal een vorm van internationale georganiseerde misdaad is, en als zodanig behandeld dient te worden?

2) Op welke wijze gaat de Commissie lidstaten ondersteunen bij het vergroten van hun handhavings- en monitoringscapaciteit en om te komen tot zwaardere straffen voor overtreders, zoals visserijverboden en inbeslagname van schepen, materialen en vangsten?

3) Welke stappen gaat de Commissie nemen om misbruik van Europese subsidiegelden door de IOO-visserij niet meer mogelijk te maken?

[1] Phelps Bondaroff, T.N. (2015) The Illegal Fishing and Organized Crime Nexus. Illegal Fishing as Transnational Organized Crime. Published by The Global Initiative Against Transnational Organized Crime / The Black Fish. April 2015. http://theblackfish.org/Fishing_Crime.pdf

NL

E-009974/2015

Antwoord van de heer Vella

namens de Commissie

(25.8.2015)

IOO?visserijactiviteiten kunnen alleen als misdaad worden aangemerkt als ze worden gekoppeld aan grensoverschrijdende georganiseerde groepen in het kader van het Verdrag van de Verenigde Naties tegen grensoverschrijdende georganiseerde misdaad. Internationale regelgeving legt staten de verplichting op om sancties toe te passen die streng genoeg zijn om op doeltreffende wijze naleving te garanderen, inbreuken te ontmoedigen en overtreders de voordelen te ontnemen die uit hun illegale activiteiten voortvloeien.

Sanctieregelingen vallen onder de bevoegdheid van de lidstaten. De controleverordening[1] en de IOO?verordening[2] vormen het rechtskader voor de lidstaten om hun visserijen te controleren en naleving te waarborgen. De sancties moeten afschrikkend en evenredig zijn. De Commissie heeft een deskundigengroep inzake naleving ingesteld om beste praktijken uit te wisselen met het oog op een betere harmonisatie van doeltreffende sancties. Bovendien worden de lidstaten gesteund in hun inspanningen om de Unieregelgeving inzake visserijcontrole ten uitvoer te leggen. Sinds 2014 is controle geïntegreerd in de operationele programma's van de lidstaten, met een totale enveloppe van 580 miljoen EUR voor de periode 2014?2020.

De doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid[3] kunnen alleen worden gehaald als zowel lidstaten als marktdeelnemers zich aan de regels houden. De voorwaarden in het kader van de nieuwe regels voor het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij[4] (vastgesteld in 2014) houden in dat wanneer een marktdeelnemer een ernstige inbreuk tegen de IOO?verordening of de controleverordening heeft begaan, zijn aanvraag om middelen uit het EFMZV gedurende bepaalde tijd niet ontvankelijk is.

[1] Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 (PB L 343 van 22 december 2009).

[2] Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 (PB L 286 van 29 oktober 2000).

[3] Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 (PB L 354 van 28 december 2013).

[4] Verordening (EU) nr. 508/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 (PB L 149 van 20 mei 2014).

Word lid

    Word lid Doneer