Vragen over de import van Noors bont gepro­du­ceerd met behulp van walvis­vlees


Vraag met verzoek om schriftelijk antwoord aan de Commissie
Artikel 130 van het Reglement
Anja Hazekamp

Uit een onlangs vrijgegeven document [1] van de Environmental Investigation Agency (EIA) en het Amerikaanse Animal Welfare Institute (AWI) blijkt dat de Noorse bontindustrie grote hoeveelheden walvisvlees gebruikt als diervoer. Uit het document van EIA blijkt dat in 2014 meer dan 113 ton walvisvlees is geleverd aan Rogaland Pelsdyrfôrlaget, een grote Noorse producent van voer voor nertsen en vossen in de bontindustrie.

1) Kan de Commissie inzichtelijk maken hoeveel diervoeder Noorwegen exporteert naar de EU, in het bijzonder de export van diervoer van het bedrijf Rogaland Pelsdyrfôrlaget naar de EU?

In 2015 exporteerde Noorwegen volgens het document van EIA 258 ton aan vossenbont en 1000 ton aan nertsenbont naar de EU.

2) In hoeverre is de Commissie het met mij eens dat import van bont uit Noorwegen bijdraagt aan het in stand houden van de Noorse bontindustrie en daarmee ook aan het in stand houden van de markt voor walvisvlees in Noorwegen?

3) Op welke wijze en termijn gaat u maatregelen treffen, zoals het afkondigen van een moratorium op Noors bont en Noors diervoer?

[1] https://eia-international.org/norwegian-whale-meat-linked-to-countrys-fur-industry

NL

E-003257/2016

Antwoord van de heer Vella

namens de Commissie

(30.6.2016)

De algemene doelstelling van de EU met betrekking tot de walvisvangst is te zorgen voor een doeltreffend internationaal regelgevingskader voor de instandhouding en het beheer van walvissen, waardoor een significante verbetering in de staat van instandhouding van walvissen op lange termijn wordt gewaarborgd en alle walvisvangstactiviteiten onder toezicht van de IWC[1] komen. Daarom steunt de EU het moratorium op commerciële walvisvangst en heeft zij landen als Noorwegen, die een voorbehoud bij het moratorium hebben gemaakt, herhaaldelijk opgeroepen hun standpunt te heroverwegen.

Walvisvlees is niet in de catalogus van voedermiddelen[2] of het register van voedermiddelen[3] opgenomen. Dit betekent dat het in de EU niet als voedermiddel in de handel gebracht mag worden. De waarde van de EU-invoer vanuit Noorwegen van voedermiddelen onder tariefcode 2309 9010 "visperswater en perswater van zeezoogdieren („solubles”), ter aanvulling van in de landbouwsector geproduceerde voedermiddelen" bedroeg in 2015 4,4 miljoen euro en in 2014 3 miljoen euro. Aangezien de EU niet over handelsgegevens op bedrijfsniveau beschikt, kan de Commissie niet zeggen welk deel van deze handel afkomstig is van Rogaland Pelsdyrfôrlaget.

De Commissie heeft kennisgenomen van de recente publicaties op internet door het Environmental Investigation Agency en het Animal Welfare Institute waaruit blijkt dat walvisproducten zijn gebruikt voor de productie van diervoeder voor de bontindustrie. Aangezien de hoeveelheden beperkt zijn in vergelijking tot de totale jaarlijkse walvisvangst, en aangezien voor de productie van diervoeder doorgaans restmateriaal en afvalproducten van de vleesverwerking worden gebruikt, is de Commissie van mening dat de productie van diervoeder voor de bontindustrie niet kan worden beschouwd als een belangrijke drijfveer voor de commerciële walvisvangst in Noorwegen.

Daarom is de Commissie niet voornemens maatregelen te nemen om de invoer van bontproducten of diervoeder uit Noorwegen in dit verband te beperken.

[1] Internationale Walvisvaartcommissie.

[2] Verordening (EU) nr. 68/2013, PB L 29 van 30.1.2013, blz. 1,

[3] http://feedmaterialsregister.eu/index.php?page=Accueil